ریشه افزایش روز افزون خرافات در زندگی کنونی به نظر من دور شدن از اصل معنویت و همراه شدن مذهب با عرفان است.اثر این خرافات

غوطه ور شدن انسان در امور مادی و کشتن روح انسانی خود در این هیکل انسانی است. از سوی دیگر علم هم رشد روز افزونی کرد ،

و افکار جدیدی از خود بروز داد و قیامهای جدیدی در این راستا بر علیه مذهب بوجود آمدند، از جمله این رخدادها متولیان قرون وسطی

است که با نام دین به مردم حکومت کردند و علم بر علیه آنها قیام کرد و گفتند: اگر کسی می خواهد آزاد باشد باید از قید و بندهای

مذهبی خود را رهایی دهد.

باید گفت :مذهب جایگاه والایی دارد و بسی ارزشمند است ولی نباید از آن استفاده ابزاری کرد،مذهب باید در دست اهلش باشد تا

هر کسی را به سر منزل مقصود برساند.علم هم باید در دست اهلش باشد تا استفاده شایانی از آن بشود.عالم علم ، هر چه بیشتر

در علمش پر بار تر باشد ،مطمئن تر است و دریچه های جهل با کمک او برداشته می شود تا در امور مادی و دنیوی به سر منزل مقصود

برسیم،به عبارت دیگر پیشرفت دنیوی کنیم. در غیر اینصورت جهل جایگزینش می گردد.

مذهب هم همین راه را می پیماید؛ اگر در دست اهلش باشد به اصل طریق معنوی نائل میکند و در غیر اینصورت با ضعیف شدن آن

یا در دست غیر اهلش ، به خرافات تبدیل میشود. بدیهی است هر چیزی در عین سلامت دارای امراضی نیز می باشد، مذهب نیز

خالی از این حقیقت نمی باشد.بسیاری به جای غرق شدن در اصل مذهب که همان یزدان پاک است؛و کشیدن ریاضتهای بیشمار

و تزکیه نفس، می خواهند یک شبه ره صد ساله بپیمایند و با توسل به غیر خدا و غرق شدن در خرافات ،باعث پوسیده شدن روحیه

زیبای انسانی از درون میشوند و این همان امراض مذهب و انحراف می باشد و خود پایه و ریشه تمام نا بسامانیها،بزهکاریها و فحشا

می گردد که بتدریج به یک اخلاق نیز تبدیل می شود ؛ در اینصورت از آن امتناع نمی کند و با آن خو می گیرد و دیگران را هم که با او در

یک راستا نیستند سرزنش می کند و انگ مرتد یا کافر به آنها می چسباند.

ساعتی در خود نگر تا کیستی                    از کجایی در چه جایی چیستی

در جهان بهر چه عمری زیستی                   جمع هستی را بزن بر نیستی

                                   از حسابت تا خبردارت کنم

پس اصل هر چیزی خداست ؛  فرع هر چیزی خداست .مابقی روزی بودند که تاریخ قلمداد میشود و عملکرد آنها سر مشق زندگی

ما باید به حساب آید.تنها چیزی که ماندگاراست ،جاویدان است، خداست ؛و او قابل پرستش،ستایش و پاک از هر نذرو نیاز .کل شی ء

هالک الا وجهه= همه چیز نابود شدنی است جز ذات پاک حق تعالی.و بدانیم که خداوند از هر چیزی بالاتر است و بپرهیزیم از محدود

کردنش در حد یک نذر یا نیاز برای عافیت دنیوی یا اخروی. تنها وجه تمایز ما با غیر در نزد خدا عبادت او برا ی او چون که شایسته او

است.ثابت کردن بندگی خویش در این راستا .مبادا عمر را بیهوده تلف کنیم.