انسان هر اندازه کاملتر شود نارضایتی در او بیشتر می شود، و این هم دو دسته است: 1-انسانهایی که از امور زندگی و دنیایی خویش

ناراضی اند که این همان عدم رشد معنوی است که نبودن قناعت و قانع بودن ، نار ضایتی بوجود می آوردو خود را لایق آن چیزها میداند.

ولی ما با کسانی هستیم که: 

ولی ما با کسانی هستیم که: به رشد معنوی بالایی می رسند ولی هنوز ناراضی اند.هر چه انسان به تکامل معنوی بیشتری برسد،

نیاز هایش متعالی تر و مواهب مادی برایش کوچکتر میشود.یعنی هر چه در راه معنویت و کمال بیشتر پیش برود، باز حریص تر و 

نارضایی تر میشود، و آن هم فقط به دلیل رسیدن به معبود می باشد.

ای خنک آن را که بیند روی تو                               یا در افتد ناگهان در کوی تو

این وظیفه که بیان کردم خود یک دلیل واضح بر خلقت است،و چه مرتبه ای که برسیم به جایی که هیچ چیز و هیچ مرتبه ای ما را سیر

نکند،و این همان معنی انسان حریص است ، می باشد.

بزرگترین راه برای رسیدن به چنین مرتبه ای:ساختن نفس است.تهذیب و مراقبه نفس به حد شایسته.

چیست   تعظیم   خدا         افراشتن                 خوشتن  را  خوارو  خاکی   داشتن

چیست      توحید      خدا      آموختن                خوشتن    را   پیش  واحد   سوختن

گر همی خواهی که بفروزی چو روز                  هستی همچون شب خود را بسوز

هستیت د ر هست آن هستی  نواز                همچو   مس   در   کیمیا   اندر   گداز

در من و ما سخت کردستی دو دست              هست این جمله خرابی از دو هست