آیا ما در جبر یا در اختیار هستیم؟ در هنگام تولد از تولدت نپرسند . در هنگام مرگ هیچ از تو نپرسند 

در هنگام زندگی و حوادث آن باز از تو نپرسند. در قرآن سوره بقره حضرت حق می فرماید: ما انسان

را مسخر خود گردانیدیم. در زندگی بسیار قضا و قدر در پیش داریم. قسمت را در باور خویش بسیار

پروراندیم. عشق از ما گذر می کند و نتیجه ای جز ویرانی ندارد و تو نتوانی برآن مسلط بشوی.

بلا در زندگانی موج می زند و تو فقط ناظر آنی که البته گویند با صدقه بلا کم میشود یا بر طرف.

زمان به سرعت در حال گذر است و تو بر آن سوار.با هر که قرارست ازدواج می کنی گویند که در

طالعت بوده.آیا مادر و پدرت را خودت انتخاب کرده ای؟به چه کسی عشق میورزی؟ خدا را چقدر

دوست داری؟   نظرتو چیست؟ کجای این نا کجا آبادی؟ آیا مشکلاتت را خودت می توانی حل کنی؟

پس باید توفیق داشته باشی. توفیق چیست؟به چه کسانی توفیق می دهند؟

ما  که ایم ؟  از  ما  چه  آید  تا نپنداری که ما                   روی  او  را  آینه  یا  موی  او  را  شانه ایم

نی غلط گفتم که عاشق و معشوق اوست                  ور نه ما از عشق او اندر جهان افسانه ایم